Επίσκεψη - πεζοπορία στο Μαρτυρικό Δίστομο

"Εδώ το λένε Δίστομο

Ηρώων και μαρτύρων

Των σπαραγμένων λουλουδιών

Και των σφαγμένων μύρων"

Ήμασταν και εμείς εκεί για άλλη μια φορά, αποτίοντας φόρο τιμής, συμμετέχοντας στην πεζοπορία στο " Μονοπάτι Σωτηρίας".

Για 6η συνεχόμενη χρονιά πραγματοποιήθηκε και φέτος το απόγευμα της Τετάρτης 10 Ιουνίου 2026 με αφορμή τη συμπλήρωση 82 ετών από τη Σφαγή. Το Δίστομο πυρπολήθηκε 10 Ιουνίου 1944, 218 κάτοικοι εκτελέστηκαν, ανάμεσά τους 45 παιδιά και 20 βρέφη. Ήταν ενα από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα των Ναζί στην κατεχόμενη Ελλάδα.

Παρακολουθήσαμε τις επετειακές εκδηλώσεις πρωινές ώρες και ετοιμαστήκαμε για την πεζοπορία μας στις 6.00 μμ.

Χαραγμένο στις μνήμες και στον άγριο ορεινό τόπο, το "Μονοπάτι Σωτηρίας" αποτελεί μια πορεία αναβίωσης της διαδρομής που πήραν οι Διστομίτες για να γλιτώσουν από μια απ' τις πιο άγριες σφαγές του Β Παγκοσμίου πολέμου.

Ένα μονοπάτι ελπίδας και θέλησης για ζωή. Μια πορεία 6 χιλιομέτρων σε ημιορεινό πεδίο που διοργάνωσε ο Δήμος Διστόμου

Ήταν απόγευμα της 10ης Ιουνίου, όταν οι Γερμανοί στρατιώτες ξεκίνησαν να σκοτώνουν με κάθε τρόπο τους συγχωριανούς μου. Ένας ποταμός νιάτων και ελπίδας τότε κατηφόρισε, όπως τα ρέματα από τα βουνά, για τις βουβές σπηλιές, που απορροφούσαν στις κούφιες εσοχές τους, τον αντίλαλο των υπαρξιακών κραυγών τους.

Ένα ποταμός που κινούνταν αντίθετα με το θάνατο. Ένας ποταμός αντίστασης στο βάρβαρο ξεπεσμό του ανθρώπινου είδους. Ένας ποταμός που θα πότιζε τις ρίζες της μνήμης του τόπου μας.

Κατέληξαν στο χαρακτηριστικό ξωκλήσι του Αγίου Μάμμα πίσω από το χαρακτηριστικό βράχο "Βαγένι", στο παλιό δρόμο προς Παραλία. Χτισμένο μέσα σε φυσική σπηλιά - κοίλωμα του βράχου, με σταλακτίτες και εξαιρετική παραδοσιακή τεχνική. Εδώ κρύφτηκαν, για αρκετό καιρό, επιζήσαντες της σφαγής, που διέφυγαν από το Διάσκελο και ζήτησαν καταφύγιο στο εξωκλή

σι, λόγω της δύσκολης πρόσβασης και του απόκρημνου της περιοχής

          Εβδομάδα περιβάλλοντος 2026

Τολμήσαμε και πέτυχαμε τον στόχο μας, δεν γιορτάσαμε, στείλαμε σήμα κινδύνου με μια σειρά δράσεων για μικρούς και μεγάλους, για μια ακόμη χρονιά με μαζικές εκδηλώσεις .

Ο Όμιλος Φίλων του Δάσους (ΟΜ.ΦΙ.ΔΑΣ), στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος, διοργάνωσε σειρά εκδηλώσεων από τις 2 έως τις 7 Ιουνίου 2026, με τη συνδιοργάνωση του Δήμου Λαμιέων και της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας - Ο.Π.Α.ΣΤ.Ε, στην αίθουσα της Αρχαίας Αγοράς της Δημοτικής Πινακοθήκης Λαμίας.

Έκθεση ζωγραφικής, φωτογραφίας και αρχειακού υλικού με λογοτεχνικά δρώμενα, σε συνεργασία με Σύλλογο Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Κεντρικής Ελλάδας (Σ.Κ.Ε.Τ.Κ.Ε.), τη Φωτογραφική Ομάδα Λαμίας, τον Όμιλο Φθιωτών Λογοτεχνών και Συγγραφέων και τα Γενικά Αρχεία του Κράτους, ΓΑΚ Ν Φθιώτιδας, με απανωτές επισκέψεις από σχολικές μονάδες, με αστείρευτα παιδικά χαμόγελα, προβληματισμούς και κουβέντα για καλές πρακτικές στην προστασία του περιβάλλοντος .Εκεί φιλοξενήσαμε και ζωγραφιές από παιδιά του Διεπιστημονικού Κέντρου Ειδικών Θεραπειών με την συνεργασία της κας Χρ. Φίλη, Προέδρου του Συλλόγου ΑμεΑ & Τ/Α Φθιώτιδας “ΣΠΕΙΡΑ”.

Τα εγκαίνια έκθεσης τίμησαν με την παρουσία τους, ο Δήμαρχος Λαμιέων, κος Πανουργιάς Παπαιωάννου,οι Βουλευτές Φθιώτιδας κος Κοτρωνιάς και Σαρακιώτης, ο Αντιδήμαρχος κος Σγάγιας, η Περιφερειακή Σύμβουλος κα Λιάσκα και η διευθύντρια Δρ Ευθ Παπαευθυμίου Αρχαιολόγος – Mουσειολόγος, Προϊσταμένη Τμήματος Πολιτισμού.

Οι εκδηλώσεις μας στον υπέροχο αυτό χώρο ολοκληρώθηκαν με ενημέρωση για τους Ωκεανούς, με αφορμή και την Παγκόσμια Ημέρα Ωκεανών, από την κα Κωνσταντίνα Ριζοπούλου ,Υπεύθυνη δράσεων - Εκπαιδεύτρια Ωκεανού ολοκληρώθηκαν με μια συναυλία από το Δημοτικό μας Ωδείο, με τους Θάνο Φυσέκη, Νίκο Μανέτα και Κάλλια Ρίζου.

Οι υπαίθριες δραστηριότητές μας ξεκίνησαν την Παρασκευή με πεζοπορία μικρών μαθητών και ενημέρωση για την ημέρα Περιβάλλοντος, στο Παλαιό Υδραγωγείο της Λαμίας, στη περιοχή της Ταράτσας, όπου ο ΟΜΦΙΔΑΣ βραβεύτηκε από το Δήμαρχο ΛΑΜΙΕΩΝ για την προσφορά του στο κοινωνικό σύνολο και την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος από το 1992, παρουσία και του Αντιδημάρχου κου Αχ Τζουβάρα και του Εντεταλμένου Συμβούλου, κ Κουτκιά.

Συνεχίσαμε το Σάββατο με πεζοπορία στη “καραούλι” των Ραχών, στη θέση Κορακόλιθος, όπου αγναντέψαμε τον Μαλιακό και το μέλος μας κος Στουρνάρας μας μίλησε για την ιστορία του. Μια δράση σε συνεργασία με την Τοπική Κοινότητα και τον Πρόεδρο της κο Σολόπουλο, τον Ελπιδοφόρο του wheeling2help και το Σχολείο της Φύσης. Ακολούθησε δενδροφύτευση με αρμυρίκια στην παραλία Ραχών στη Θέση Φάρος.

Οι εκδηλώσεις μας ολοκληρώθηκαν την Κυριακή με μια υπέροχη πεζοπορία σε ένα πανέμορφο μονοπάτι στο Λυχνό Υπάτης, σε συνεργασία με τον Εξωραϊστικό Σύλλογο Λυχνιωτών "Ο Πλάτανος" και τον Πρόεδρό του κο Μίλτο Σπαθάρα.

Νιώθουμε την ανάγκη να ευχαριστήσουμε το Δήμο Λαμιέων και την Περιφέρεια Στερεάς Ο.Π.Α.ΣΤ.Ε , τους συνδιοργανωτές μας που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μας και πετύχαμε αυτό το αποτέλεσμα σ ένα τόσο σοβαρό θέμα, την προστασία του περιβάλλοντος αλλά και τις σχολικές μονάδες και όλες και όλους σας, όσους συμμετείχατε.

Τέτοιες δράσεις συμβάλουν στην ενίσχυση της περιβαλλοντικής μας συνείδησης

,στην ανάδειξη των περιβαλλοντικών προβλημάτων και ανάπτυξη οικολογικής συνείδησης.

Ο ΟΜΦΙΔΑΣ συνεχίζει με δύναμη του όλους εσάς που μας στηρίζεται στις ποικίλες δραστηριότητές μας που έχουν ένα σκοπό, να σώσουμε ότι απέμεινε και όπως έλεγε και ο Νίκος Καζαντζάκης

«Ν' αγαπάς την ευθύνη. Να λες εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο. Αν χαθεί, εγώ θα φταίω»

 

Οριστική ακύρωση του σχεδίου "ΕΥΡΥΤΟΣ"

Τα νερά της Ευρυτανίας δεν είναι εμπόρευμα

Το σχέδιο «Εύρυτος» δεν είναι έργο προστασίας της Ευρυτανίας.

Είναι το σχέδιο της καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος στην Ευρυτανία.

Προβλέπει εκτροπή νερών από τον Κρικελλιώτη και τον Καρπενησιώτη προς τον Εύηνο. Δηλαδή νερά που ανήκουν στη φυσική λεκάνη, στα οικοσυστήματα, στα χωριά και στην οικονομία του τόπου, βαφτίζονται διαθέσιμα και μεταφέρονται αλλού.

Η λέξη που χρησιμοποιούν είναι «πλεόνασμα».

Μόνο που στην Ευρυτανία το νερό δεν περισσεύει.

Ούτε περιμένει σε κάποια αποθήκη για να το παραλάβει ο επόμενος εργολάβος.

Αυτό που παρουσιάζεται ως λύση για την Αττική, σημαίνει αφαίρεση πόρου από έναν ορεινό νομό που ήδη παλεύει με εγκατάλειψη, ελλείψεις υποδομών και περιβαλλοντική πίεση.

Αν το πρόβλημα είναι η λειψυδρία, υπάρχουν πρώτα οι αυτονόητες λύσεις: επισκευές δικτύων, μείωση απωλειών, στεγανοποιήσεις, σωστή διαχείριση, επαναχρησιμοποίηση νερού, αντιπλημμυρική προστασία.

Αλλά αυτά δεν φτιάχνουν αφήγημα μισού δισεκατομμυρίου.

Και γι’ αυτό η τοπική κοινωνία αντιδρά.

Δεν ζητά αντισταθμιστικά.

Δεν ζητά καλύτερη τιμή.

Δεν διαπραγματεύεται την αφαίρεση του νερού της.

Ζητά οριστική ακύρωση.

Γιατί το ίδιο μοτίβο εμφανίζεται παντού.

Στα ποτάμια, με την εκτροπή.

Στη λίμνη Κρεμαστών, με σχέδια βιομηχανικής αξιοποίησης.

Στα Άγραφα, με παρεμβάσεις που βαφτίζονται πράσινες.

Στον Πούντο της Γρανίτσας, με την προσπάθεια να περάσει το πόσιμο νερό στη λογική της εμπορίας.

Δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά.

Είναι η ίδια πολιτική: ορεινοί τόποι να αντιμετωπίζονται σαν αποθέματα προς χρήση από αλλού.

Όταν παίρνεις νερό από έναν τόπο, δεν αφαιρείς απλώς μια ποσότητα υγρού στοιχείου.

Επηρεάζεις τα ποτάμια, τα οικοσυστήματα, την τοπική οικονομία και τις δυνατότητες του τόπου να αναπτυχθεί και να κρατήσει τον πληθυσμό του.

Το νερό της Ευρυτανίας δεν είναι εμπόρευμα.

Δεν είναι αντικείμενο παζαριού.

Οριστική ακύρωση του σχεδίου «Εύρυτος».

*Fb Jo Di