Τα οφέλη του υπαίθριου παιχνιδιού

Περισσότεροι υπαίθριοι χώροι πρασίνου μπορούν να βελτιώσουν τη γνωσιακή ανάπτυξη των παιδιών του δημοτικού στην Ευρώπη, επιβεβαίωσαν ερευνητές που λαμβάνουν χρηματοδότηση από την ΕΕ, σε μια νέα πρωτοποριακή μελέτη.

Οι γονείς που γκρινιάζουν στα παιδιά τους να κλείνουν τις ηλεκτρονικές συσκευές και να βγαίνουν έξω για να παίρνουν καθαρό αέρα θα πρέπει να αισθάνονται δικαιωμένοι, σύμφωνα με τη νέα έρευνα της ΕΕ. Ερευνητές βρήκαν ότι υπάρχει σαφής σύνδεση μεταξύ γνωσιακής ανάπτυξης και πράσινου περιβάλλοντος, στηρίζοντας έτσι σε επιστημονική βάση τη λαϊκή σοφία.

Το έργο BREATHE, που χρηματοδοτείται από το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη, μελετά την ποιότητα του αέρα και τη γνωσιακή ανάπτυξη των παιδιών. Καταγράφει, κατά μέσο όρο, τόνωση κατά 5 % της κανονικής βραχύβιας μνήμης, ένα 6 % αύξηση στην ανώτερη βραχύβια μνήμη και ένα 1 % μείωση της αφηρημάδας χάρη στην «πρασινάδα» εντός και κοντά στα σχολεία.

Αυτά τα γνωσιακά οφέλη φαίνεται να συνδέονται με μειώσεις, κοντά σε πράσινες περιοχές, της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που οφείλεται στην κυκλοφορία. Άλλες αιτίες θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν την λιγότερη έκθεση στον περιβαλλοντικό θόρυβο και τις περιβαλλοντικές πιέσεις καθώς και την αυξημένη σωματική δραστηριότητα που προκύπτει λόγω της εγγύτητας με χώρους πρασίνου.

Εύκολη ανάσα
Περίπου 2 623 παιδιά (ηλικίας 7-10 χρονών) από 36 δημοτικά σχολεία συμμετείχαν στο έργο BREATHE, μια ετήσια έρευνα που μελέτησε την «Ανάπτυξη του εγκεφάλου και τα ιδιαίτερα λεπτά σωματίδια της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στα παιδιά σχολικής ηλικίας».

Μηχανογραφημένα τεστ αξιολογούν τη βραχύβια μνήμη και την προσοχή των παιδιών, οι οποίες, αμφότερες, αυξάνονται σταθερά κατά την εφηβεία. Ο χώρος πρασίνου γύρω από το σπίτι κάθε παιδιού, μέσα και γύρω από τα σχολεία τους και στη διαδρομή για το σχολείο υπολογίζεται χρησιμοποιώντας δορυφορική απεικόνιση καθώς και ένα μέτρο «πρασινάδας» βάσει του αντανακλώμενου φωτός. Οι τιμές συνδυάζονται στη συνέχεια με μεταβλητές, όπως ο χρόνος που πέρασε το παιδί στο σχολείο ή στο σπίτι, ώστε να εκτιμηθεί η συνολική έκθεση του κάθε παιδιού στο πράσινο.

Η έρευνα δείχνει ότι η αύξηση των χώρων πρασίνου γύρω από τα σχολεία, ιδίως σε περιοχές με πυκνή οικοδόμηση, θα μπορούσε να βελτιώσει τη βραχύβια μνήμη των παιδιών και να τονώσει τις πνευματικές ικανότητές τους για το υπόλοιπο της ζωής τους, όπως αναφέρουν οι μελετητές.

Ωστόσο, οι ερευνητές προειδοποιούν επίσης ότι απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να διερευνηθεί η ανθεκτικότητα αυτών των ευρημάτων. Απαιτούνται περισσότερες πληροφορίες για το εάν παρόμοια αποτελέσματα συναντούνται και σε άλλες περιόδους γνωσιακής ανάπτυξης των παιδιών, όπως πριν από τη γέννηση και κατά την προσχολική περίοδο, για παράδειγμα.

*dasarxeio.com

Είδες η ΔΕΗ !!!
Κάτοικοι χωρίου της ΚΡΗΤΗΣ καταγγέλλουν «Η ΔΕΗ μας δωροδοκεί για να βάλει ανεμογεννήτριες»

 Υποσχέσεις για χορηγία 350.000 € σε συλλόγους χωριών του Ρεθύμνου ώστε να δεχτούν αιολικά πάρκα σε αποστάσεις μικρότερες από όσο ορίζει η νομοθεσία ● Απορρίπτουν την προσφορά οι κάτοικοι και μιλούν για προσπάθεια εξαγοράς τους.

Για απροκάλυπτη προσπάθεια δωροδοκίας της τοπικής κοινωνίας στο νότιο Ρέθυμνο, με σκοπό να ολοκληρώσει το επενδυτικό της σχέδιο στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, καταγγέλλουν τη ΔΕΗ οι κάτοικοι της περιοχής.

Με έγγραφο που αποκαλύπτει σήμερα η «Εφ.Συν.», η θυγατρική της εταιρεία «ΔΕΗ Ανανεώσιμες Α.Ε.», η οποία έχει ήδη εγκαταστήσει 8 ανεμογεννήτριες στην περιοχή Κοπρινό Ρεθύμνου, υπόσχεται ευθέως παχυλή χρηματοδότηση και μάλιστα με συνοπτικές διαδικασίες σε τρεις τοπικούς πολιτιστικούς συλλόγους που μέχρι σήμερα τάσσονται ενάντια στο έργο, αρκεί να δεχτούν να αλλάξουν τη στάση τους και να προστεθούν και νέες ανεμογεννήτριες.

Όπως αναφέρουν οι κάτοικοι των περιοχών αυτών, ο λόγος που προχωρά η ΔΕΗ σε αυτή την κίνηση είναι επειδή οι ανεμογεννήτριες βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη από την εκ του νόμου προβλεπόμενη από τους οικισμούς (195 μέτρα αντί για 500), ενώ οι τρεις νέες που επιθυμεί να τοποθετήσει θα είναι ακόμα πιο κοντά, κυριολεκτικά πάνω από τα σπίτια του χωριού Αρδακτος.

Με αυτά τα δεδομένα φαίνεται πως η ΔΕΗ Ανανεώσιμες δεν έχει άλλη επιλογή από τα... ανταλλάγματα. Στο έγγραφο με ημερομηνία 15 Φεβρουαρίου, που απευθύνεται προς τον τοπικό Δήμο Αγίου Βασιλείου, αναφέρεται επί λέξει: «Με την παρούσα επιστολή σας ενημερώνουμε για την πρόθεση της εταιρείας μας να προβεί στην χορήγηση δωρεάς ύψους εβδομήντα χιλιάδων ευρώ (70.000 €) ετησίως για πέντε (5) χρόνια προς τους πολιτιστικούς συλλόγους “Αρχοντικά” Αρδάκτου, “Αγιος Νικόλαος” Βάτου και “Το Κουτρουλιανό” Ακτούντα, στο πλαίσιο αντισταθμιστικών οφελών για τα χωριά Αρδακτος, Βάτος και Ακτούντα του Δήμου σας, που γειτνιάζουν με το αιολικό μας πάρκο ισχύος 9,99 MW στη θέση Κοπρινό Ρεθύμνου».

Το έγγραφο της «ΔΕΗ Ανανεώσιμες Α.Ε.», με το οποίο υπόσχεται παχυλή χρηματοδότηση και μάλιστα με συνοπτικές διαδικασίες σε τρεις τοπικούς πολιτιστικούς συλλόγους που μέχρι σήμερα τάσσονται ενάντια στο έργο

Μάλιστα για να μην αφεθεί καμία αμφιβολία για τη διασύνδεση της δωρεάς με την απόσπαση έγκρισης των κατοίκων για την εγκατάσταση των τριών ανεμογεννητριών, η εταιρεία αναφέρει πως «Η καταβολή του ποσού για το πρώτο έτος δύναται να πραγματοποιηθεί αμέσως μετά την ηλέκτριση των τριών ανεμογεννητριών που υπολείπονται να εγκατασταθούν για να ολοκληρωθεί το αιολικό πάρκο».

Συνολικά, το ποσόν που προτίθεται με βάση το έγγραφο να δαπανήσει η «ΔΕΗ Ανανεώσιμες» είναι 350.000 ευρώ στην πενταετία, ποσόν ιλιγγιώδες για το μέγεθος των χωριών της περιοχής (ο Αρδακτος έχει 35 μόνιμους κατοίκους, τα Αχτούντα 50 και ο Βάτος μόλις... 10). Με αυτά τα δεδομένα οι κάτοικοι κάνουν ευθέως λόγο για προσπάθεια εξαγοράς τους.

«Παζάρι»

«Κοιτάνε μέσω αυτής της δωροδοκίας να βάλουν ακόμα τρεις ανεμογεννήτριες, ακόμα πιο κοντά στον οικισμό παρόλο που και οι ήδη υπάρχουσες είναι στη μισή από την προβλεπόμενη απόσταση. Λέμε ξεκάθαρα όχι στη χορηγία της εταιρείας και η στάση μας δεν αλλάζει», δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ο Βαγγέλης Νικολιδάκης, πρόεδρος του Συλλόγου «Αρχοντικά» του χωριού Αρδακτος που έχει και τη μικρότερη απόσταση από το επίμαχο σημείο.

«Είναι καθαρή προσπάθεια να μας εξαγοράσουν. Εκαναν τεράστιο λάθος όσοι παραχώρησαν εκτάσεις για να εγκατασταθούν οι πρώτες ανεμογεννήτριες και τώρα βλέπουμε τις συνέπειες. Ο τόπος μας δεν μπορεί να εξαγοραστεί με κανένα ποσόν», λέει στην «Εφ.Συν.» ο Χρήστος Παπαδάκης, πρόεδρος του συλλόγου «Το Κουτρουλιανό» από τα Ακτούντα.

«Πρόκειται για παζάρι και με το παζάρι αυτό, όπως το κάνουν, εμείς δεν συμφωνούμε. Κανονικά θα έπρεπε να μας δίνουν ανταποδοτικά γι’ αυτές που έχουν ήδη μπει γιατί το χωριό έχει ήδη πληγεί», λέει ο Γιώργος Μελαμπιανάκης από τον Σύλλογο «Αγιος Νικόλαος» του Βάτου.

Ξεκάθαρα αρνητικός είναι και ο δήμαρχος Αγίου Βασιλείου Γιάννης Ταταράκης, προς τον οποίο απευθύνεται το επίμαχο έγγραφο: «Εφόσον οι κάτοικοι είναι αρνητικοί και εφόσον, όπως φαίνεται, δεν τηρούνται τα όρια του νόμου, ο δήμος και εγώ προσωπικά δεν μπορώ να έχω διαφορετική άποψη», λέει ο ίδιος στην «Εφ.Συν.»

Η «Εφ.Συν.» απευθύνθηκε και στη διοίκηση της «ΔΕΗ Ανανεώσιμες», η οποία διευκρινίζει πως η παροχή αντισταθμιστικών προς τις τοπικές κοινότητες εντάσσεται στην πάγια τακτική της εταιρείας στο πλαίσιο της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης της. Σε ερώτησή μας για το αν οι ανεμογεννήτριες βρίσκονται εντός των ορίων που ορίζει η νομοθεσία, η απάντηση που λάβαμε είναι πως «το έργο είναι πλήρως αδειοδοτημένο και λειτουργεί ήδη νόμιμα».

*efsyn.gr - Μάριος Διονέλλης

                             Κακή παραμένει η διαχείριση αποβλήτων εκσκαφών,                                                           κατασκευών και κατεδαφίσεων (ΑΕΚΚ) στην χώρα

Για τους επιθεωρητές περιβάλλοντος δεν ήταν η πρώτη (ούτε η τελευταία) φορά που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν ένα τέτοιο περιστατικό. Σε δύο οικόπεδα στο Κορωπί ανακαλύφθηκαν πριν από λίγες ημέρες δύο λόφοι από μπάζα και άλλα υλικά. Με τη βοήθεια της αστυνομίας, γρήγορα αποκαλύφθηκε τι είχε συμβεί: δύο ιδιοκτήτες φορτηγών, που είχαν συστήσει εταιρεία μεταφοράς αποβλήτων από εκσκαφές και κατεδαφίσεις, παραλάμβαναν τα υλικά που προέκυπταν από εργασίες ανακατασκευής κτιρίων σε μια μεγάλη μονάδα στη Βάρη και αντί να τα οδηγήσουν σε μια αδειοδοτημένη επιχείρηση, τα ξεφόρτωναν σε χωράφια που τους ανήκαν.

Και αν στην προκειμένη περίπτωση χρειάστηκε η συνδρομή των επιθεωρητών και της αστυνομίας για να εντοπιστούν οι υπαίτιοι, σε πάρα πολλές περιπτώσεις... δεν χρειάζεται να ψάξει κανείς, αφού υπεύθυνος είναι ένας δημόσιος φορέας. Ο Συνήγορος του Πολίτη δέχεται κάθε έτος δεκάδες τέτοιες καταγγελίες, για δήμους, για οργανισμούς λιμένων, για Περιφέρειες, που υπέδειξαν στον εργολάβο ενός έργου πού να ξεφορτωθεί (παράνομα) τα μπάζα και τα χώματα ή απλώς αδιαφόρησαν για την τύχη τους.

Η διαχείριση των μπάζων (ή αποβλήτων εκσκαφών, κατασκευών και κατεδαφίσεων ή ΑΕΚΚ, όπως περιγράφονται στη νομοθεσία) παραμένει μια πικρή ιστορία στη χώρα μας. Το πρόβλημα υπήρχε πάντα στις περιαστικές περιοχές – αρκεί κάποιος να απομακρυνθεί λίγο από τα τελευταία σπίτια για να συναντήσει μικρά ή μεγάλα λοφάκια με πεταμένα μπάζα.

Όμως εντάθηκε από τη στιγμή που απαγορεύθηκε να οδηγούνται μπάζα σε ΧΥΤΑ για την επικάλυψη απορριμμάτων – σε περιοχές όπως ο Ασπρόπυργος και η Ελευσίνα, η παράνομη απόρριψη μπάζων αποτελεί πλέον μεγάλο πρόβλημα.

Κατά τη νομοθεσία, τα υλικά που προκύπτουν από εκσκαφές, έργα και οικοδομικές εργασίες θεωρούνται ήδη από το 2001 χωριστό «ρεύμα» μη επικίνδυνων αποβλήτων (όταν δεν περιέχουν αμίαντο) και από το 2010 ορίζεται ειδική διαδικασία: μέσω ενός από τα αδειοδοτημένα «συστήματα», τα υλικά πρέπει να οδηγούνται σε μια μονάδα διαχείρισης, όπου θα διαχωρίζονται όσα από αυτά μπορούν να ξαναχρησιμοποιηθούν, ή θα τύχουν κάποιας επεξεργασίας για να χρησιμοποιηθούν στη συνέχεια ως υλικό επίχωσης (λ.χ. για την αποκατάσταση λατομείων). Αξίζει να σημειωθεί ότι τα απόβλητα αυτά έχουν ένα ειδικό νομικό καθεστώς σε σχέση με τα υπόλοιπα: αντί για τον παραγωγό του προϊόντος (λ.χ. τις εταιρείες που εισάγουν ή παράγουν τούβλα, σίδερα ή άλλα οικοδομικά υλικά), η ευθύνη της διαχείρισής τους ανήκει στον εκάστοτε κύριο του έργου, κατ’ επέκταση σε εργολάβους, κατασκευαστικές εταιρείες, αναδόχους ιδιωτικών και δημόσιων έργων. Κανονικά, δε, η πρώτη διαλογή πρέπει να γίνεται από τον εργολάβο, ώστε στις μονάδες να στέλνονται μόνο μπάζα και όχι, λ.χ., πλαστικά.

Το πρώτο «σύστημα» διαχείρισης ΑΕΚΚ ιδρύθηκε το 2011, ενώ σήμερα ανέρχονται σε εννέα, συμβεβλημένα με 98 τοπικές μονάδες. Η κάλυψη της χώρας φθάνει περίπου στο 75%, ωστόσο πολλές περιοχές, κυρίως νησιά, δεν έχουν ακόμα ούτε μία εταιρεία που να τα εξυπηρετεί. Εκτιμάται ότι οι ποσότητες που οδηγούνται σήμερα σε επαναχρησιμοποίηση δεν ξεπερνούν το 25-30% των παραγόμενων υλικών, όταν, σύμφωνα με κοινοτική οδηγία, η Ελλάδα θα έπρεπε το 2020 να επαναχρησιμοποιεί το 70% των υλικών που παράγονται.

«Υπάρχουν προβληματικά σημεία σε όλους τους κρίκους της αλυσίδας, από αυτόν που αναθέτει ένα έργο, τον εργολάβο και τους υπεργολάβους του έως τους μεταφορείς και τις μονάδες όπου όλα αυτά καταλήγουν», εκτιμά ο κ. Χάρης Μουρκάκος, γενικός διευθυντής ενός από τα εννέα συστήματα (Ανακύκλωση Αδρανών Νότιας Ελλάδας). «Από την εμπειρία μου, σχεδόν οι μισές μονάδες είναι παραβατικές. Συγκεντρώνουν μεγάλες ποσότητες επί μακρόν (κάτι που δεν επιτρέπεται), δεν κάνουν σωστό διαχωρισμό» (σ.σ.: κανονικά μπορούν να προκύψουν έως 38 διαφορετικά υλικά, σύμφωνα με τον κοινοτικό κατάλογο). Επιπλέον, αυτοί που ιδρύουν τα συλλογικά συστήματα επιτρέπεται να είναι άνθρωποι από τον κατασκευαστικό κλάδο και έτσι μπερδεύονται πολύ τα πράγματα: ο ίδιος που τα δημιουργεί, αργότερα πιστοποιεί ότι έγινε σωστή διαχείριση, χωρίς να τον ελέγξει κανείς».

Υπάρχουν, όμως, και αρκετά κενά στη νομοθεσία. «Οι χειρότεροι δεν είναι οι μεγάλες κατασκευαστικές, γιατί στα μεγάλα δημόσια έργα πρέπει να υπάρχει ειδική πρόβλεψη για τα υλικά αυτά. Κατά τη γνώμη μου, οι χειρότεροι είναι οι μεσαίοι εργολάβοι δημοσίων έργων, οι οποίοι εκμεταλλεύονται το κενό που υπάρχει στη νομοθεσία: οι Περιφέρειες, οι δήμοι κ.λπ. δεν είναι υποχρεωμένοι να εντάσσουν στον διαγωνισμό ενός έργου τη δαπάνη της εναλλακτικής διαχείρισης των ΑΕΚΚ. Επιπλέον, υπάρχουν δημοτικά συμβούλια που απλά αποφασίζουν να πετάξει ο εργολάβος τα μπάζα σε ένα σημείο, ισχυριζόμενοι ότι θα χρησιμοποιηθούν στο μέλλον για κάτι άλλο. Αν δεν υπάρξει έλεγχος σε όλους τους κρίκους της αλυσίδας, τότε τα ίδια προβλήματα θα διαιωνίζονται», καταλήγει ο κ. Μουρκάκος.

«Υπάρχουν αρκετά ζητήματα σε σχέση με τη συγκεκριμένη κατηγορία αποβλήτων», λέει ο Γιάννης Σιδέρης, διευθύνων σύμβουλος του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ). «Κατ’ αρχάς, δεν υπάρχουν στοιχεία για τις ποσότητες που παράγονται, μόνο εκτιμήσεις. Σκεφτόμαστε να αναθέσουμε σχετικά μια πρωτογενή μελέτη. Επιπλέον, στα δημόσια έργα, η διαχείριση προβλέπεται από τους περιβαλλοντικούς όρους, αλλά ούτε κοστολογείται ούτε παρακολουθείται. Στο κομμάτι του ελέγχου υπάρχει σοβαρό πρόβλημα, έχουμε πολλές καταγγελίες για μη ορθή διαχείριση. Κατά τη γνώμη μου, θα πρέπει να γίνει υποχρεωτική η χρήση ανακυκλώσιμων υλικών σε κάθε νέο δημόσιο έργο, σε ποσοστό 20-30%, ώστε να μιλάμε για πραγματικά κυκλική οικονομία».

            Η αισθητική του τοπίου:

                Επιστολή του εικαστικού Γιάννη Καστρίτση, με αφορμή τα αιολικά στα Άγραφα

Αλήθεια ποιον ενδιαφέρει στις μέρες μας η ακεραιότητα της φύσης και πολύ περισσότερο αυτό που θα λέγαμε η αισθητική του τοπίου; Η αισθητική ανάγνωση της φύσης είναι ιστορικά και ιδεολογικά προσδιορισμένη και ξεκινά όταν ο άνθρωπος αποδεσμευμένος από τον καθημερινό πρακτικό βίο της επιβίωσής έχει την δυνατότητα να ατενίσει την φύση χωρίς καμιά σκοπιμότητα και κέρδος παρά μόνο την αισθητική απόλαυση και την εσωτερική του πληρότητα.

Η πλειονότητα των ανθρώπων που έζησαν και ζουν μέσα στην φύση την προσλαμβάνουν με έναν τελείως διαφορετικό τρόπο από αυτόν του αποστασιοποιημένου επισκέπτη- παρατηρητή. Για αυτούς η φύση ήταν μέρος της καθημερινότητας τους και έπρεπε εκ των πραγμάτων να συνεργάζονται μαζί της,αν ήθελαν να επιβιώσουν.
Το αποτέλεσμα αυτής της αμοιβαιότητας ήταν ο άνθρωπος να ζήσει στην μακραίωνη ιστορία του με μια ισορροπημένη σχέση με το φυσικό του περιβάλλον.

Σημαντικό στοιχείο του τοπίου είναι ότι έχει τη δυνατότητα διαρκώς να μεταμορφώνεται, να μας εκπλήσσει.Το ίδιο τοπίο δεν μπορούμε να το ξαναδούμε ποτέ.Τ’ Άγραφα κάθε μέρα είναι και διαφορετικά, άλλα βουνά, για αυτό μας γεννάται και μας ξαναγεννάται η επιθυμία να ανεβαίνουμε για να τα απολαύσουμε.Σαν έναν πίνακα ζωγραφικής που θέλουμε να τον ξαναβλέπουμε ή ένα καλό τραγούδι που θέλουμε να το ξανακούμε.

Το βουνό,οι κορφές πάντα περιείχαν έναν συμβολισμό για τον άνθρωπο.Δεν είναι τυχαίο ότι σε πολλές θρησκείες ήταν τόπος κατοικίας των θεών.Περιείχαν μυστήριο, ήταν το απόρθητο σημείο, ένας τόπος προσκυνήματος.
Ηταν ο συμβολικός στόχος της πνευματικής προσωπικής και συλλογικής ανύψωσης.Για να φτάσει κανείς στην κορφή έπρεπε σωματικά και πνευματικά να κοπιάσει, να κάνει θυσίες να αποδεχτεί την θνητότητά του.

Στα δημοτικά μας τραγούδια οι κορφές είναι ο προνομιακός τόπος των αετών,το σημείο που ο άνθρωπος πάντα ζηλεύει και προσδοκά να φτάσει.Στερώντας από τον αετό την κορφή του ο άνθρωπος αυτοτραυματίζεται και ο ίδιος.
Ο πληγωμένος αετός των δημοτικών τραγουδιών είναι ταυτόχρονα και ο τραυματισμένος,έκπτωτος άνθρωπος.

Για αυτό οι κορφές πρέπει να μένουν αλώβητες στους αιώνες,σημεία προς μια εν δυνάμει κατάκτηση.

Με την τοποθέτηση σιδερένιων τεράτων στις κορφές των βουνών,άνω των εκατό μέτρων χάνεται το μέτρο,η κλίμακα, απομαγεύονται οι κορφές,ο άνθρωπος υποβιβάζεται σε κηλίδα.

Ο άνθρωπος των ημερών μας στο όνομα της κυριαρχίας και της εκμετάλλευσης της φύσης χωρίς μέτρο και σχέδιο, θεωρεί ότι η φύση είναι χειραγωγήσιμη και ότι έχει την απόλυτη κυριαρχία.Ομως τα πράγματα δεν ήταν πάντα έτσι. Για αιώνες ο άνθρωπος έζησε σε μια σχέση συνεργασίας και αμοιβαιότητας με το φυσικό του περιβάλλον.

Οι άνθρωποι που έζησαν στον ορεινό όγκο των Άγράφων, αγάπησαν και συνεργάστηκαν με αυτόν τον σκληροτράχηλο τόπο.Τον τόπο τους τον έκαναν τραγούδια για να απαλύνουν τον κόπο και τον πόνο τους και μας τον παρέδωσαν ακέραιο.Σήμερα για γνωστούς λόγους που δεν είναι του παρόντος ο θνήσκων αυτός τόπος ρήμαξε. Κάποιοι αποφάσισαν τώρα που είναι ευάλωτος να τον βγάλουν στο σφυρί, να τον ξεπουλήσουν,πράγμα που δεν το αποτολμούσαν χρόνια πριν όταν ο τόπος ήταν ζωντανός.

Όταν ο πατέρας μου στα 88 χρόνια για πρώτη φορά μπήκε στο νοσοκομείο για μια επέμβαση μου είπε ότι ήθελε να φύγει,να ξαναεπιστρέψει στον τόπο του,στο χωριό,εκεί που τον γνωρίζουν οι πέτρες και τα δένδρα.
Εμείς τι θα αφήσουμε στις επόμενες γενιές που θα θελήσουν να επιστρέψουν,να κατοικήσουν ή να επισκεφτούν αυτόν τον τόπο; Σιδερένια κουφάρια στις κορφές των βουνών!

Η απόφαση της κυβέρνησης και του πρώην Δημάρχου Αγράφων να υπογράψουν την τοποθέτηση ανεμογεννητριών στα αλπικά τοπία των Αγράφων,δηλαδή να καταστρέψουν έναν μοναδικό τόπο,γεννά πολλά ερωτηματικά.

Ας μην αφήσουμε «τους καλοθελητές της πράσινης ανάπτυξης» να μείνουν στην ιστορία για την καταστροφή για πάντα ενός μοναδικού οικοσυστήματος,ενός από τα σημαντικότερα αλπικά τοπία και πολιτισμικά περιβάλλοντα της Ελλάδας αλλά και του κόσμου.Στον τόπο που άφησαν τα ίχνη τους ο Ευγένιος ο Αιτωλός, ο Κατσαντώνης, τον τόπο της Αντίστασης και της Ελεύθερης Ελλάδας αλλά και το πιο σημαντικό τον τόπο των πατεράδων μας,του αγροτοποιμενικού πολιτισμού που μας τον παρέδωσαν ακέραιο.Είναι ιεροσυλία,ένα εν εξελίξει έγκλημα στην μνήμη όλων αυτών των ανθρώπων.

Τα Άγραφα ανήκουν σε όλο τον κόσμο και κανείς δεν έχει κάποιο προνομιακό ιδιοκτησιακό καθεστώς.

Ακόμη και αν το όφελος για τον Δήμο είναι μεγάλο,οφείλει να διαφυλάξει αυτή την κληρονομιά.

Ας μου επιτραπεί να μιλήσω με τη διττή ιδιότητά μου,ως δημότης Δάφνης που έζησε και μεγάλωσε σε αυτόν τον τόπο, αλλά και ως ζωγράφος που αργότερα προσπάθησε με κάθε τρόπο, μέσα από το έργο του να αναδείξει αυτόν τον τόπο και να τιμήσει τους ανθρώπους του.Με αυτή την διπλή ιδιότητα θα ήθελα να απευθύνω έκκληση στο νυν δήμαρχο και στο δημοτικό συμβούλιο Αγράφων να πάρουν σαφή θέση ενάντια στο σχεδιαζόμενο έγκλημα.
Υπάρχουν και άλλοι τρόποι ανάπτυξης ενός τόπου.

Τα Άγραφα που δημιουργήθηκαν πριν από τριάντα πέντε εκατομμύρια χρόνια πρέπει να μείνουν όπως είναι και να κρατήσουν ακέραια την μορφολογία που ο χρόνος σμίλεψε.

Είναι πολύ πιο δύσκολο να δημιουργείς από το να καταστρέφεις!
Το τοπίο που αντικρίζουμε απέναντί μας έχει τις ίδιες αναλογίες με αυτό που έχουμε μέσα μας.
Αν το καταστρέψουμε κάτι θα αλλάξει και εντός μας, αλλά τότε θα είναι πολύ αργά...

Γιάννης Καστρίτσης

(Ο Γ. Κ. είναι δημότης Δάφνης Αγράφων και είναι Επίκουρος καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών Φλώρινας)
* αναδημοσίευση από Ευρυτανικά Νέα

“Πετώντας το Μέλλον στα Σκουπίδια”

Οι λάθος απαντήσεις στην πλαστική ρύπανση

Η νέα έκθεση της Greepeace,για τον εφιάλτη του πλαστικού, στη σελίδα 15 γράφει για την καύση σκουπιδιών τα εξής!

ΚΑΥΣΗ ΣΚΟΥΠΙΔΙΏΝ: Στην Ευρωπαϊκή
Ένωση η πλειοψηφία (41,6%) των πλαστικών
απορριμμάτων που συλλέχθηκαν το 2016
κάηκαν. Η καύση πλαστικών σκουπιδιών
στην Ευρώπη αυξήθηκε κατά 61% μεταξύ
2000 και 2016. Αυτός o “πυρετός” καύσης
σκουπιδιών συμβαίνει και στην Κίνα, όπου
υπάρχουν 231 αποτεφρωτήρες σε λειτουργία
και προγραμματίζονται άλλοι 103 (σε σύγκριση,
η Ευρώπη έχει 500 αποτεφρωτήρες).
Σύμφωνα με μία έρευνα, οι ΗΠΑ καίνε το 13%
των πλαστικών σκουπιδιών τους, ή έξι φορές
τα πλαστικά σκουπίδια που ανακυκλώνουν.
Η καύση σκουπιδιών είναι ανεπαρκής τρόπος
για παραγωγή ενέργειας και ανεύθυνος
τρόπος διαχείρισης απορριμμάτων. Η
καύση πλαστικού δημιουργεί ρύπους, πτητική
τέφρα, τέφρα κλιβάνου και σκωρία. Μπορεί
να βλάψει την ανθρώπινη υγεία και τον
πλανήτη, εκλύοντας ερεθιστικές ουσίες για το
αναπνευστικό σύστημα, καρκινογόνες τοξίνες,
βαρέα μέταλλα όπως υδράργυρο, κάδμιο και
μόλυβδο, ενώ συμβάλλει στην κλιματική κρίση
με εκπομπές αερίου του θερμοκηπίου.
Είναι επίσης ένα ζήτημα περιβαλλοντικής
δικαιοσύνης - για παράδειγμα, περίπου το 81%
των αποτεφρωτήρων στις ΗΠΑ βρίσκονται σε
περιοχές χαμηλού εισοδήματος. Η λειτουργία
των εγκαταστάσεων αυτών συνήθως
κοστίζει αρκετά και απαιτούν μία συνεχή
ροή σκουπιδιών, έτσι η καύση σκουπιδιών
ενθαρρύνει την παραγωγή αναλώσιμου υλικού.
Παρά τη γνωστή πλέον ρύπανση εξαιτίας της
καύσης, η Nestlé Φιλιππίνων ανακοίνωσε ότι
θα χρηματοδοτήσει τη συγκομιδή πλαστικών
απορριμμάτων προκειμένου να καίγονται
σε καμίνια που παράγουν τσιμέντο - μία
ιδιαίτερα ρυπογόνα πρακτική.

https://www.greenpeace.org/…/oi-lathos-apantiseis-stin-pla…/

Η νέα έκθεσή μας “Πετώντας το Μέλλον στα Σκουπίδια” αναλύει πώς οι μεγάλες εταιρείες προωθούν “ψευδολύσεις” για την πλαστική ρύπανση, ενώ πρέπει να στραφούν σε......

         Δεσμευτικούς στόχους για την προστασία της βιοποικιλότητας ζητεί το ΕΚ

Κάλεσμα για νομικά δεσμευτικούς στόχους σε διεθνές επίπεδο στο επικείμενο συνέδριο για τη βιοποικιλότητα «COP 15», κατά τα πρότυπα της Συμφωνίας του Παρισιού, απηύθυνε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Το Κοινοβούλιο υιοθέτησε τις θέσεις του εν όψει του Συνεδρίου για τη Βιοποικιλότητα του ΟΗΕ («COP 15») στο Κουνμίνγκ (Κίνα) τον Οκτώβριο.

Στο συνέδριο πρέπει να επιτευχθεί συμφωνία για νομικά δεσμευτικούς στόχους με χρονοδιάγραμμα, δείκτες επιδόσεων και μηχανισμούς αξιολόγησης βάσει κοινών κανόνων ώστε να αναστραφεί η υφιστάμενη τάση μείωσης της βιοποικιλότητας, σύμφωνα με το ψήφισμα.

Η Ε.Ε. πρέπει να αναλάβει ηγετικό ρόλο

Το ΕΚ θέλει η επικείμενη στρατηγική της Ε.Ε. για τη βιοποικιλότητα για το 2030 να εξασφαλίσει ότι η Ε.Ε. θα δώσει το καλό παράδειγμα:

διασφαλίζοντας ότι το 30% τουλάχιστον του εδάφους της ΕΕ θα αποτελείται από προστατευόμενες περιοχές,
αποκαθιστώντας υποβαθμισμένα οικοσυστήματα μέχρι το 2030,
λαμβάνοντας υπόψη τους στόχους για τη βιοποικιλότητα σε όλες τις πολιτικές της ΕΕ και
διαθέτοντας τουλάχιστον το 10% του μακροπρόθεσμου προϋπολογισμού της περιόδου 2021-2027 σε προσπάθειες βελτίωσης της βιοποικιλότητας.
Οι ευρωβουλευτές υπογραμμίζουν επίσης την ανάγκη για πιο βιώσιμες γεωργικές και δασοκομικές πρακτικές που θα συμπεριλαμβάνουν δεσμευτικούς στόχους μείωσης της χρήσης φυτοφαρμάκων για ολόκληρη την Ε.Ε.

«Για το Κοινοβούλιο, τα κρίσιμα σημεία είναι η θέσπιση στόχων για τη βιοποικιλότητα σε επίπεδο Ε.Ε. αλλά και διεθνώς που θα συμπεριλαμβάνουν καλύτερη προστασία των φυσικών οικοσυστημάτων, μείωση της χρήσης φυτοφαρμάκων στην Ευρώπη και μεταρρυθμίσεις της γεωργίας και της αλιείας για να καταστούν βιώσιμες. Το 2020 θα είναι ένα πολύ σημαντικό έτος για τη βιοποικιλότητα με το IUCN τον Ιούνιο στη Μασσαλία και το COP15 τον Οκτώβριο στην Κίνα», τόνισε ο πρόεδρος της επιτροπής Περιβάλλοντος του ΕΚ, Πασκάλ Λανφίν.

Η βιοποικιλότητα αποτελεί διαρκή προτεραιότητα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο έχει προειδοποιήσει επανειλημμένα για την αδιάκοπη και άνευ προηγουμένου ζημιά που αυτή υφίσταται.

Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τη Βιοποικιλότητα τέθηκε σε ισχύ στις 29 Δεκεμβρίου 1993. Αντιπροσωπεία του Κοινοβουλίου θα παρευρεθεί στην 15η συνάντησή της στην πόλη Κουνμίνγκ της Κίνας που θα πραγματοποιηθεί από τις 19 Οκτωβρίου μέχρι την 1η Νοεμβρίου 2020.

Στην «COP 15» αναμένεται να υιοθετηθεί ένα παγκόσμιο ρυθμιστικό πλαίσιο για τη βιοποικιλότητα, αρχής γενομένης από το 2020, που θα καθορίσει τη διεθνή πορεία σε αυτό το θέμα για τουλάχιστον τα επόμενα 10 χρόνια.

naftemporiki.gr
*dasarxeio.com

Καλό μήνα.

Φταίει που πάντα βιάζεται η άνοιξη…

Ο Μάρτιος ήρθε και φέτος και έφερε μαζί του την Άνοιξη! Είναι ο πρώτος μήνας της Άνοιξης και σηματοδοτεί την αρχή της ανθοφορίας και καρποφορίας της φύσης.

Ο Μάρτιος είναι γεμάτος από καλλιεργητικές εργασίες στον κήπο.

Ξεκινάμε την προετοιμασία για τη φύτευση των ανοιξιάτικων κηπευτικών και φροντίζουμε τα λουλούδια του κήπου μας. Επίσης καθώς η θερμοκρασία ανεβαίνει θα αρχίσουμε και τα πρώτα μας ποτίσματα.

https://peliti.gr/oi-ergasies-ston-kipo-to-martio/